Selanik Beyaz Kule

Selanik’in simge yapısı Beyaz Kule’dir. Kule, Osmanlı döneminde zindan olarak kullanıldığı sırada, özgürlüğü karşılığında bir mahkûm tarafından beyaza boyandığı için bu adı almıştır. Tarih boyunca Kanlı Kule ve Yeniçeri Kulesi olarak da anılmıştır. Günümüzde ise müze olarak hizmet veren bu yapı, aynı zamanda şehir sakinlerinin buluşma noktasıdır.

Yunanistan bağımsızlığını kazandıktan sonra Türklere ait birçok eseri yakıp yıkmıştır. Atina gezim sırasında Amerikalı bir grup turisti gezdiren Yunan bir rehbere kulak misafiri olmuştum. Rehber, bu yaptıkları eylemleri “barbarlık” olarak nitelemiş; ancak dönemin psikolojisiyle değerlendirildiğinde belki de normal görülebileceğini söylemişti. Yine de şartlar ne olursa olsun, kültürel mirasa sahip çıkmanın insanlık adına en önemli sorumluluklardan biri olduğunu düşünüyorum.

Beyaz Kule, yüce Osmanlı İmparatorluğu’ndan günümüze ulaşan sayılı eserlerden biri olarak Selanik’in simgesi olmayı yüzyıllardır sürdürüyor.

“Selânik içinde selam okunur,
Selamın sedası cana dokunur,
Gelin olanlara kına yakılır.
Aman ölüm, zalim ölüm, üç gün ara ver,
Al başımdan bu sevdayı götür yâre ver.”