Sürekli ağlayan çocuklar veya karnı ağrıyan büyükler, büvilere ya da büvilerden el almış kadınlara okutulur. Bu işleme açlaş denir. Açlaş için bir fincan kepek, bir örtüye veya yere konur. Açıcı (büvi); fincanı eline alır ve okuyup üç kez üfleyerek çocuğun veya hasta yetişkinin alnından ayağına kadar “Göç, Göç!”, “Burada ne yapıyorsun?”, “Eski değirmen damına git!”, “Yalnız ağaca git!”, “Özüne geri dön!”, “İki evli olanlara git!” gibi sözlerle hastalığa neden olan kötü ruhu bedenden çıkarmaya çalışır. Bu işlem, üç kez tekrarlanır. Kepek olmadığı zaman büvi işlemi yedi ekmek parçasıyla da yapabilir.

Kaynakça: Öger, A. – Gönel. T. (2011). “Uygur Türkleri Arasında Şamanlar ve Tedavi Yöntemleri”. Turkish Studies. Volume 6/4, 2011, s. 233-248.

İbrahim Dilek